Nasza Sokółka

miasto wielu kultur

Marne szanse na obwodnicę… A co dalej???

…ma realizację projekt obwodnicy wymarzony i poopłacany przez b. już na szczęście burmistrza Kozłowskiego.
Bo obwodnica ta miałaby być na krajowej drodze Nr 19 rozpoczynającej się w Kuźnicy, a kończącej gdzieś w Rzeszowie zdaje się.
Zupełnie dużą jak na Sokółkę kasę wydał b. burmistrz Kozłowski na projekt obwodnicy, która uwzględniała różne interesy, z tym, że interesy nas – od zawsze – obywateli Sokółki, niekoniecznie.
I za nic miał wszelkie protesty różnych takich, którzy duże nawet
pieniądze zainwestowali licząc na profity z posiadania biznesów przy drodze nr 19.
Bo w październiku ubiegłego roku w Łańcucie, w obecności prezydenta RP, ministrowie transportu Polski, Litwy, Słowacji i Węgier podpisali umowę, o przekształceniu naszej ‚domowej’ prawie ‚dziewiętnastki’ w drogę ekspresową, która ma połączyć węgierski Debreczyn z litewskim Kownem.
Ma być to na dodatek droga włączona do systemu Transeuropejskiej Sieci Transportowej.
I dlatego, w pełni uzasadnione są przypuszczenia, że gdzieś po drodze dzisiejsza ’19-stka’ będzie się musiała spotkać z ‚Via Balticą’ i miejscem takiego spotkania nie będzie raczej Sokółka, ani jej okolice.
A zatem, wszystkie sny o obwodnicy pójdą się stosunkować seksualnie…
A co w zamian za to???
– Wyobraźnią i progresywnym myśleniem ma szansę się wykazać nowa ekipa.
Czego jej bardzo szczerze życzę.
gd

Rozkułaczony wakuf

W czasach przedrozbiorowych imam (mułła) i jego pomocnik muezzin utrzymywali się z uprawiania ziemi należącej do meczetu, własnego majątku, który prowadzić musiała rodzina, oraz ofiar wiernych.
Read more of this post

Tatarskie źródła (en)

After six centuries, Poland’s Muslims are still misunderstood
Read more of this post

Między Narwią a Niemnem

Początki osadnictwa tatarskiego pod Sokółką i Krynkami sięgają roku 1679. Wsie Bohoniki, Kruszyniany, Malawicze Górne, Łużany czy Drahle nie były jednak pierwszymi tatarskimi osadami między Narwią a Niemnem. Tatarzy pojawili się tu w XV wieku, kiedy to osiedlono sporą ich grupę pod Grodnem w Świacku i Dziemidkowie oraz nad rzeką Łosośną (dopływem Niemna), gdzie powstało liczące co najmniej 400 osób skupisko tej ludności, wzniesiono meczet i założono cmentarz.
Read more of this post

Kobiety w Islamie

by Farzana Khan
Zdobywanie wiedzy jest obowiązkiem każdego muzułmanina i muzułmanki. Poszukuj Wiedzy, nawet gdybyś miał iść aż do Chin. Nie ulega wątpliwości, że te powiedzenia Bożego Posłańca a.s. stały się w okresie umajjadzkim i abbasydzkim silnym bodźcem dla wielu muzułmanów w zdobywaniu wiedzy, kształceniu się, dokonywaniu odkryć naukowych i badań eksperymentalnych, które z kolei bardzo pozytywnie wpłynęły na rozwój j cywilizacji islamskiej, jak również europejskiej.
Read more of this post

Buczaccy i Baranowscy – kwiat rodów Tatarskich u schyłku Rzeczpospolitej i po trzecim rozbiorze Polski

by Radosław Dobrowolski
FOLWARK LESZCZANY W ŚWIETLE DOKUMENTÓW KAMERY WOJNY I DOMEN

Na mocy uniwersału Jana III Sobieskiego z marca 1679 roku w ekonomiach królewskich (brzeskiej, kobryńskiej, grodzieńskiej) osiedlono ludność tatarską. Przybysze otrzymali 527 włók ziemi na zagospodarowanie. Obdarowano ich również godnościami szlacheckimi. W zamian za szczodrobliwość państwa nowo osiedleni zobowiązani zostali do obrony granic Rzeczpospolitej. Mając to na uwadze, utworzono chorągwie które stacjonowały w niedalekiej okolicy od siedlisk donatariuszy. Oddziały te na trwałe wpisały się w historię wojskowości naszego kraju przez niezwykłą waleczność i determinację. Pomimo wieczystych nadań królewskich Jan III Sobieski zachował państwową zwierzchność i kontrolę nad Tatarami. Taki stan prawny przyznanej własności przetrwał do 1786 roku. Wcześniej prawo posiadania dla tej grupy ludności przypominało praktykowane od dawna w Wielkim Księstwie litewskim nadanie lenne za określone usługi.(np. dla bojarów putnych ). Z dokumentów lokacyjnych dowiadujemy się, że przydział ilości gruntu zależał od pozycji danej rodziny w społeczeństwie tatarskim.
Read more of this post

Tatarzy Polscy, grupa etniczna czy etnograficzna?

by Zbigniew Jasiewicz
Odrębność społeczno-kulturowa grupy tzw. Tatarów polskich, czy – historycznie rzecz biorąc – Tatarów polsko-litewskich, budzi od dawna szerokie zainteresowanie i stanowi podstawę do wyciągania niejednokrotnie sprzecznych wniosków dotyczących charakteru grupy. Jest jednocześnie, o czyim wielekroć pisał Maciej Konopacki a ostatnio Piotr Borawski, jednym z nie najlepiej zbadanych problemów etnografii polskiej. Sprawę komplikuje fakt, że mianem „Tatarów” określamy nie tylko zasiedziałych mieszkańców Bohonik, Kruszynian oraz sąsiednich wsi i miasteczek, ale także muzułmańską ludność osiadłą w innych miastach i regionach kraju, pochodzącą głównie z terenów Białorusi i Litwy. Nazwa „Tatarzy” stosowana bywa również dla określenia rodzin i jednostek wywodzących się z dawnych skupisk tatarskich i przechowujących świadomość tatarskiego pochodzenia nawet wówczas, kiedy od dawna straciły one związek z islamem i muzułmańską wspólnotą wyznaniową.
Read more of this post

Edukacja Tatarów Polskich

by Urszula Wróblewska
Tatarzy polsko – litewscy są potomkami Tatarów z kipczackiej grupy językowej. Żyjąc z dala od centrum kultury i religii islamu, posługując się różnymi dialektami języka kipczackiego oraz żyjąc w myśl holenderskiego przysłowia: ,,mówi się językiem tego państwa, którego chleb się spożywa? – dość szybko ulegli asymilacji, w efekcie przyjmując żony chrześcijańskie i język polski lub ruski. Jedynym i najważniejszych wyznaczników tożsamości stała się religia i związane z nią atrybuty: meczety, mizary, liturgiczny język arabski i przedmioty związane z kultem religijnym muchiry i święte księgi. Sporadyczne kontakty ze światem islamu wpłynęły na przekształcenie praktyk religijnych znacznie różniących się od charakteru ortodoksyjnego islamu.
Tatarzy zostali dokładnie przebadani przez etnografów, antropologów, ale ciągle jako grupa żyjąca w Polsce od XIV wieku stanowią fenomen, którego nie da się jasno i klarownie wyjaśnić. Są Polakami, muzułmanami i Tatarami – te wszystkie kategorie są im potrzebne, aby w móc określić siebie. Identyfikacje te nie wykluczają się lecz wzajemnie dopełniają. Jednak to co najsilniej wyróżnia te grupę to religia. Wyznawanie Islamu jest ważną wartością centralną, stanowiącą o specyfice grupy. Religijność tak bardzo charakteryzuje Tatarów polskich, że niektórzy badacze są skłonni odebrać jej miano grupy etnicznej na rzecz grupy wyznaniowej bądź etnograficznej.
Read more of this post

Chamaił Achmiecia

by Sylwester Milczarek
Poświęcam Rabbi Y

Ali Bajramowicz i jego żona Lajla są nauczycielami koranicznej szkółki w małym miasteczku. Lajla w bajram zgubiła hramotkę poważnie rozchorowała się na febrę. Ali udaje się z prośbą o pomoc do słynnego nie tylko w najbliższej okolicy mołły Achmeta Bogdanowicza. Imam Achmet ma wielkie poważanie w swojej parafii i wśród ludu tatarskiego Nikt jak on nie zna Koranu, hadisów i życia Resiula. Żaden chatyb od Białegostoku do Wilna nie przemawia tak pięknie w piątki na chutbie. Odbył też dwa razy hadżdż do Mekki.

A ponadto wszyscy w koło wiedzą, że imam jest wielkim fałdziejem – siufkanem. Ludzie opowiadali sobie, jak to krześcijańskie hakimy nie potrafiły wyleczyć Sulejmana Chazbijewicza z trądu, a imam Achmet dokonał tego.

Read more of this post

Polska Tatarka w świecie i w domu

by Teresa Milczarek
Już w Chanacie Krymskim pozycja kobiety Tatarki zwracała uwagę ówczesnych badaczy – podróżników. Nigdzie w świecie muzułmańskim kobieta nie cieszyła się takim szacunkiem, jak właśnie u Tatarów.
Read more of this post